Sessizleşiyor insan
Gördükçe insanların yüzünü
Ve acıdan titreyen
O küçük kızın gülüşünü
O gözler Akdeniz’den güzeller
Akdeniz’den güzel gözler
Sabahlara kadar çalışıyorum
Yokluğuna yavaş yavaş alışıyorum
Ne aşkta kazandım
Ne de kumarda
Öyle boş boş dolaşıyorum
Ne kadar çok mesaj
Gelmiş, senden, dün gece
Aşkını, itiraf etmişsin, bana
Bir kaç, kadehten sonra,
İlk defa, biraz cüretkar, biraz cesurca
Telefonum kapalıydı
Miami’de bir yazlığım,
İsviçre’de bir kışlığım,
İstanbul’da bir aşığım,
Yok, yok, yok, yok.
New York’ta tanıştığım,
Paris’te seviştiğim,
Kaç kadeh kırıldı gittin gideli ah
Aşkımı yok sayıp terk edeli ah
Kalbimi ben sana verdim vereli ah
Gülmedi yüzüm gülmedi yüzüm
Gittiğin günden beri
Gözyaşı hüzün, gözyaşı hüzün
Kalbimi ellerine verdim
Sen onu paramparça ettin
Yalanlarınla
Oyunlarınla
İhanetlerinle
Sayende aşktan
Yeter bu dünyadan çektiğimiz
Bu kadar görüp ettiğimiz
Gitmiyor dünya iyiye
Zalimlerin pençesinde
Bu dünya beni kalbimden vurdu
İnsan dediğin giydiriyor
Şeytana pabucunu ters
Pes pes pes inan ki pes
Herkes birbirini kınıyor
Oturup dedikodusunu yapıyor
Yüzüne sahte bir gülücük atıyor
Herkes prenses doğmuş
Biz külkedisi
Herkes zevk peşinde
Biz dert içinde
Bu nasıl kader
Bu nasıl keder
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!