07.30 baliyo treni
Sabahın en serin saatlerinde
çağırırdın sıcak yatağımdan beni.
Ben bir öğrenciydim oysa,
Asıl yolcun değildim.
Sen işçi taşırdın bu saatte.
Hani iğne atsan düşmez yere...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bunu sadece o banliyo trenlerinde yolculuk edenler bilir ve tanık olurdu ve orada bir sessiz gizli sözleşmenin içinde bile bir dayanışma örneği bilinçaltlarına yerleşir ter kokulu adamların kendi yasalarını koymayıda öğretecektir .Sonra binlere ,onbinlere ve mayıs sabahlarında pırıl pırıl elbiseleri ile 500 binleri alanlara toplamayı o disiplin öğretecekti şanlı işçi sınıfına .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta