Beton duvarlar, çelik pankartlar Elimde bir karton bardak
İçtiğim son sigaranın küllerini Bardağın içine bırakırım sessizce.
Bu kendimi sorgulamamdır, Her sigara tanesi beni yatıştırır; Beynim huzur sanrısı için Serotonin salar.
Serotonin beni sakinleştirir Ama düşünmeden duramam;
Sakinliğin ve hüznün dinginliğinde
“Neden her şey böyle?” derim.
Ama anlayamam, anlamak da istemem Sadece kendi küçük hayatıma üzülürüm; Beton duvarlarda yaşarım,
Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,
Devamını Oku
İki gözüm pınar oldu gel gayrı.
Elim değse akan sular tutuşur
İçim dışım yanar oldu gel gayrı.
Ayların sırtında yıllar taşındı,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta