Beton duvarlar, çelik pankartlar Elimde bir karton bardak
İçtiğim son sigaranın küllerini Bardağın içine bırakırım sessizce.
Bu kendimi sorgulamamdır, Her sigara tanesi beni yatıştırır; Beynim huzur sanrısı için Serotonin salar.
Serotonin beni sakinleştirir Ama düşünmeden duramam;
Sakinliğin ve hüznün dinginliğinde
“Neden her şey böyle?” derim.
Ama anlayamam, anlamak da istemem Sadece kendi küçük hayatıma üzülürüm; Beton duvarlarda yaşarım,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta