Banklar, yalnızlığın ezgisidir
Kendinle baş başa kalmanın halidir
Kimseler bilmez neler yaşanır buralarda
Ne hatıralar bırakılır o yerlerde
Şehrin, kalbin, anıların ve yalnızlığın büyülü kokusu
Yayılır tahta parçalarına
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta