Bir bankta oturuyordum.
Rüzgarın tişortumun altından sinsice vücuduma girdiği anda
Gökyüzüne çevirdim gözlerimi
Güneş batmış,
Bulutlar silinmeye yüz tutmuştu
Dünya dönüyordu
sanki durmamaya yemin etmişti.
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta