Bir bankta oturuyordum.
Rüzgarın tişortumun altından sinsice vücuduma girdiği anda
Gökyüzüne çevirdim gözlerimi
Güneş batmış,
Bulutlar silinmeye yüz tutmuştu
Dünya dönüyordu
sanki durmamaya yemin etmişti.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta