Bir parkta otururken görmüşler beni.
Şimdi nasıl anlatılır,
sahibini bekleyen bir eşya gibi unutulmuşluğum.
Oysa ben alışkınım unutulmalara
Düşünür dururum,
ne güzel hazırlamışsın beni bu yalnızlığa.
Şimdiler de fark ediyorum bu yalnızlık
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta