Oturuyorum bankta...kim bilir kimleri dinledin diyorum banka bakarak...
kimi özlemlerini, kimi pişmanlıklarını anlattı sana... bense susuyorum... içimi kemiren serzenişleri seni daha fazla üzmemek için dile getirmeyeceğim bugün... susuyorum...
hangimiz banklara oturmadı ve dertlerini, sevinçlerini ona dökmedi... çok mu duygasalım bilmiyorum... sakın ne diyorsun sen demeyin bana... belki hak verdiniz de bana itiraf etmiyorsunuz...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta