Hicran, yine hicran;
yıllardır,kabus gibi, kemirir benliğimi,
ne yerdeyim, ne gökte;
arayıp da, bulamaz olurum kendimi
Acep, bu ben, ben miyim?
aynalara sorar oldum kimliğimi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta