03.10.1997 MUDANYA
Bilmem kaç kere aynı rüyayı gördüğümü
Aynı durakta kaç kez beklediğimi
Sonuçlar doğurdu yalnızlıkları
Elimde olan bulaştı üstüme başıma
Gerçeklik çekti içine kaybetti beni
Rüyalarımda hep aynı şeyi anımsadım
Ama olmadı yapamadım işte
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta