Mürekkebim yorgun bir karanlıkta akar resmine.
Eskiye dönmez içimizin çocuğu artık.
Her mevsimi yaz eden şarkılar bilir; ama söylemezdik
Melek kokulu uykulardan uyandırmamak için kendimizi.
Eritirdim yüzündeki anlamı her yay yana oluşumuzda
Tenini ağlayan bir çocuktu bana.
En güzel yanım sana açan çiçeklere dönerdi sen bakınca.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta