Akşam olmuşsa bize kakülü badem.
Kış dolmuşsa odamızın ruhuna…
Ellerinde kanatlanmış uçuyorsak
Korktuğum yüksekleri de severim.
Yürümekten çok az ötede, orada!
Adım adım mutluluğun ıslak avlusunda,
Birlikte baş koyacaksak musallaya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta