Yaşamla ölüm arasında bir tünel,
Sokağın başında yine sek sek oynuyor
Yalnızlık, ah bu sessizlik
Bana göre değil;
Kaybolmuşluğun ayak sesleri yanıbaşımda,
Sevdalarım yakamoz gibi yapışmış bedenime,
Dalgalar şimdi bir kenti yıkarcasına…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta