Beklerken yuvasında annesini yavru kuş,
gökyüzüne bakarak umutla,
fazla yaklaşmıştır yuvanın kenarına,
ve zalim bir dünya vardır yerde onu bekleyen.
herşey bitti derken daha başlamadan,
büyümüşken küçük kuşun gözleri kocaman,
bir kanat uzanır ona doğru, çeker sıcak yuvaya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
