4 Ağustos 1999 - Eskişehir
Gün boyunca karanlığı aranıp duruyorum.
Yüreğimden tüten dumanın gücü yetmiyor göğü karartmaya.
Bana geceler lazım, kendinden emin, ciddi geceler.
Şimdi ise ant içmişim sanki bendeki bu bozuk gecelerde,
Güneş doğana kadar uyanık kalmaya.
Aydınlığı nasılda yakıyor canımı ta ki batana kadar.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta