Öfkem sana değil,
Acımasız hayata,
Sitemim sana değil,
Kaybolan insanlığa...
Nedenini bilmediğim,hayatın pençesinde her gün boğuşurken,
Yitirilmiş duyguların nedeni sordum anneme...
Sıcak ve şefkatli bir sesle fısıldadı kulağıma...
Üzülme yavrum,her yürek bir olmuyor dedi,
Kimi insan vardır merhameti esirgemez kimseden,
Kimi insan vardır,acımasız ve katıdır,
Ama her şeye rağmen yaşamak güzeldir,demişti annem..
İçime su serpilmişti adeta..
Anneler bana göre mutluluğun başlangıcıdır.
Hayat ne kadar acımasız olsa da,
Her yüreğin bir olmadığını söylemişti annem...
Onun sözleri huzurdu bana,
Dokunuşu mutluluk,
Gülüşü hayattı..
Şimdi kafamda ki bütün soru işaretlerini bir kenara atıp,
Yaşamın bize sunduğu,hayatın kıymetini,
Ve yine acımasızlığını bir kenara atıp,
Annemin bana verdiği öğütleri,
Asla unutmayacağım..
Canım annem iyi ki varsın..
Her zaman olduğu gibi,
Bana en yakınsın....
Varlığın huzur bana,
Sözlerin ilaç bana,
Ah annecim bana en yakınsın...
Not: bu şiir amaçlı yazılmamıştır...
Suna AygülKayıt Tarihi : 27.4.2010 13:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Acımasız hayata,
Sitemim sana değil,
Kaybolan insanlığa...
buna hayır denmezki,,
alt tarafında ne yazılı olursa olsun,,
sırrı burda insanlığın.DESEM..
Çok güzel sevgi doyumlu bir şiirdi. Saygılar
Ertan Ünlü
TÜM YORUMLAR (4)