Şu fani dünyanın hikayesini
Birer birer yazmak hep bana düştü
Başağı ağalar beyler yediler
Kurumuş sararmış sap bana düştü
Değişmez şeytanın hilsesi huyu
Bu dünya içinden çıkılmaz kuyu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sayın Taş şiiriniz çok akıcı ve duygular çok güzel ifade edilmiş. TEBRİKLER Ö.ÖZKAN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta