Suyun saydamlığında kaybolan gözlerin misali
Aşkı çöllerin ateşine sermiş yüreğindir bana dokunan.
Sevda şarkısı söyleyen zarif kuşlar misali
Hayatı rüzgârın akışına bırakan hislerindir bana dokunan.
Yalnızlığın uğultusunda bunalmış deryalar misali
Acıyı nefesinin tatlılığıyla boğan şefkatindir bana dokunan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta