Ben SEN’i gördükçe mi SEN var oluyorsun.
Yoksa SEN zaten hep vardın da ben mi göremiyordum SEN’i.
Evren kendi içinde tezahür ettikçe kaç BEN geldi ve gitti bu dünyaya hepsi SEN’i gördü görmesine de hiç biri seni yaşamayı bilmedi.
Ben,
her bilmeye başladıkça ya ölüyorum yada her dirildiğimde unutup başa sarıyorum kendimi.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta