Ben SEN’i gördükçe mi SEN var oluyorsun.
Yoksa SEN zaten hep vardın da ben mi göremiyordum SEN’i.
Evren kendi içinde tezahür ettikçe kaç BEN geldi ve gitti bu dünyaya hepsi SEN’i gördü görmesine de hiç biri seni yaşamayı bilmedi.
Ben,
her bilmeye başladıkça ya ölüyorum yada her dirildiğimde unutup başa sarıyorum kendimi.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta