*** Kıyamete Kadar Grubu Şairler Atışması'ndan ***
Köyümün akar ırmağı
Severim hatır sormağı
Dedemin eğikti parmağı
Ondan 'Çolakoğlu' derler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kırda açan bir çiçeğim
Hayal değil, ben gerçeğim
Hakikatla iç'içeyim
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 31 tane yorum bulunmakta