Bana bir günaydın borcun var

Bana bir günaydın borcun var.
Güneşten önce doğardım ben,
bende uyanmak isteseydin.
Gününün aydını ben olurdum,
benimle uyanmak isteseydin.
Gününün en aydınlığı ben olurdum,
gözlerini karanlığa çevirmeseydin.
Yastığında başını sever okşardım
başımızı bir koyabilseydik.
Yorganında tenini öper koklardım
bizi o yorgana saklardım.
Sen uykusuzluklara sığındın
Ben uykulara savruldum.
Sen bitmeden başlayan gecelere devrettin sabahları,
Ben başlamadan bitirdim.
Ben bir uykusuzluk hikayesinde yitirdim seni,
Sen artık öpmekle uyandıramazsın beni.
Gün de senindir artık aydınlığı da,
Borcunu ödetir elbet bir gün
Seni de beni de yaradan.
Ya dünya uykunda
Ya da mahşerde uyandığında.

26.12.25