Bana Bir Damla Su Ver Şiiri - Erdin Şallıel

Yok, artık sana verecek
Bir demet gonca gülüm,
Ne de bir güzelliğim!
Yok, yok artık yok!

Bir avuç toprak ile açan güller,
Başıma geldi hep gördüğüm düşler.
Bahçemde küsmüş, ötmüyor bülbüller.

Hani açan beyaz toz, pembe güller,
Nerede? Nerede? Neredeler?
Aşk ile tuttuğum eller,
Ateşten kalan küller.

Yıkıldı ümitlerim, sen çekip gidince.
Bak, kurudu toprak sevgisizce.

Canını versen ne fayda,
Sensiz yıllar geçtikçe.
Zaman aynı yerinde duruyor,
Sensiz geçtikçe.

Kor olan demirde yürüsem,
Ateş olup denize düşsem,
Deniz kuruyup çöl olsa,
Yine sana bekleyeceğim.

Bana bir damla su ver dudaklarının ucundan!
Öyle bir an yanıma gel ki,
Ecel gitsin kapımdan!