Bana beni bırakın Şiiri - Servet Balıbey

Ve ne kaldı dersen
bir avuç günahtan başka,
Bir iri söğütün gölgesi kaldı
yürekte...
Durakta beklemek,
Fırın önünde
ve bir de memleketin
toprak kokusu...
​Bırakın, beni
Bana kalayım biraz.
Yani;
insanın insana kulluğunun bittiği yerde,
kendi sesimi işteyim rüzgarda.
​Ne eziklik davası bu,
ne de fildişi kulesi.
Sadece;
yorgun bir işçinin akşam eve dönüşü gibi,
kendi alnımın terinde
dinlenmek istiyorum...
​Bana
beni
verin!
Bana beni bırakın...