yalanla değil yalın ayak çıktım yola
öyle fark ettim seni idrakla
Muhammedi bilir miydim isminden başka
sen öğrettin onu saymayı sen verdin onun sevgisini
ben aciz bir kuldum eğlence sefaydı tek derdim
kimsenin çöplüğünde değildi gözüm
öğle öğrendim dededen atadan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta