Bana ait olmayan düşler

Ben bana ait olmayan düşlerde büyüdüm,
Başkalarının yarım umutlarını giydirdiler üstüme.
Adımı hiç anmadı mutluluk,
Ben hep sıradaki acı olarak çağrıldım hayata

Sevinç hep başkasının cümlesiydi,
Benim payıma susmak düştü.
Kalbim,
Üzerine basıla basıla öğrenmişti kırılmamayı.

Çocukken hayal kurmam yasaktı,
Çünkü gerçekler çok erken geldi.
Her gece biraz daha eksildim,
Sabahlar beni hiç tamamlamadı.

Bu yüzden yetim düşler büyüttüm,
Sahibi olmayan umutlarım var benim.
Kimsesiz yarınlarım,
Adı bile anılmayan dualarım…

Çocukluğum erken bitti,
Çünkü kimsem yoktu onu koruyacak.
Hayallerim yetimdi,
Ben onlara baba oldum,
Ama hiçbirine mutlu bir son veremedim.

Herkes bir yere döndü,
Ben içime gömüldüm.
Kalabalıklar geldi geçti yanımdan,
Bir kişi bile durup iyi misin demedi.

Ve şimdi sorarlarsa
Bunca şeye rağmen nasıl nefes alıyorsun diye
Ben hiç yaşamadım,
hayat içimde yavaş yavaş öldü...