Sen giderken ben fermanlar yazıyorum,
Tenha sokaklar da sesini arıyorum,
Her özlediğim de yangınlar yakıyorum,
Seni bilmem ama ben ağrım'dan ölüyorum
.
Ruhumu boş yere okşama yalanlarınla,
Belki adam olur bu asi yürek zamanla,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta