Balkonlar ki karanlığa pencereden
Balkonlar ki hüzne mualif geceden
Balkonlar ki duygular demlenir onda
Balkonlar ki acılar sonlanır onda
Balkonlar ki yüksek dağlar sarp yamaçlar
Balkonlar ki onda bilinir amaçlar
Balkonlar ki yalnızlığın kovukları
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta