Yine yalnız ve tek başıma rastgele dedim içimden.
Bir umut bekledim senelerce denizlerden,
Ağlar attım Ege'nin koyu sularına gecelerden,
Sabah oldu, ayıkladım küçükleri büyüklerden.
Derken, asıldım küreklere livardakiler ölmeden.
Çektim çektim kürekleri aceleden,
Çünkü İmbat patlamıştı taa ileriden.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




anlatım çok güzel...duyarlı dizeler...yalnız biraz şiirsellikten çok bir öykü havası var ...bence...
kafiyeye uymaya çalışmak,yer yer anlatımı ve şiirselliği zorlamış...başarılar...
ekrem bozkurt
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta