Yıl 1966 - 67 zannederim.
Adapazarı’nda 8 - 9 yaşlarındayım.
Oralarda, yaklaşık herkes balık avlar,
Çünkü, çok bol su vardır civarda.
Ve yine, yaklaşık herkes pedal çevirir,
Çünkü, küçük ve düz bir yerdir orası.
Çark deresinin Tuna mevkiine,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Hayatımda okuduğum en güzel şiirlerden biri özellikle kapanış mükemmel tebrikler
çocukluğuma indim okuyunca sizi keşfetmek gerçekten güzel
final harikaydı ..nasıl bağladınız konuyu...süper..tebrikler....çark deresi şimdi çok güzel...saygı ile....
ülkemizin içinde bulunduğu durum itibari ile şiiri ilk okuyuşumda aklıma şunlar geldi ; balıklar adeta bizlerdik , kendimize sunulan gündem karmaşası içinde yorulup , kandırılan yada kandırılmayı reddedip direndiğimizde marjinal olarak nitelendirilip kabuğumuza çekilmek zorunda bırakılan bizler. oltayı tutan elden habersiz soğulcan peşinde onursuzca koşmaya başlayan bizler. oltayı tutan eli göremeyen bizler. oltayı tutan eli görebildiğimiz hatta göreceli olsa da oltayı tutan el olduğumuz günlerin hayali ile bu güzel şiir için tebrik ve teşekkürlerimi arz ederim.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta