Bal gözlüm Şiiri - Ferhangi Şiir

Yaşıyorum işte yaşıyorum.
İçim garip, gönlüm garip,
Geziyorum dağlarda ovalarda,
Derdim büyük dostlar,
İçin için yanıyor yüreğim.
Neredesin bal gözlüm?

Derdimi anlatacak kimsem yok ki,
Sevdiğim uzaklarda, bir hayalden ibaret.
Kime kızayım, kime küseyim,
Kimsem yok ki bal gözlüm, senden başka,

Peki seni sevmek suç mu?
Hayalinle avunmak suç mu?
Bir derdimi anlayan yok şu dünyada.
Arayanım soranım yok bal gözlüm.

Ben sana hasretim, sana hayranım,
İçim sen, dışım sen
Benim her günüm sen, bugünüm yarınım,
Baktığım her şey aldığım nefes.
Gözlerim hep seni arıyor bal gözlüm.

Sen aklıma gelince gülüyor yüzüm.
İlkbahardaki tüm açan çiçeklerden bile güzelsin.
Ağaçtaki dal, kovandaki balsın.
Bal gözlüm.

Şiirlerimde, şarkılarda, esen yel de,
Doğanın iplik iplik nakışında,
Aşkın kitabında, sen varsın bal gözlüm.

Derelerden sular akar,
Sularından ceylanlar içer,
Köprülerinden nice aşıklar geçer,
Suyun en duru akışında sen varsın bal gözlüm.

Sen varsan aklımda bütün kelimeler cümle olur.
Sen yoksan, çiçekler, begonyalar, güller solar.
Sen benim en güzel şiirimsin bal gözlüm.

31.05.2026
Ferhangi siir