Daldım gözlerine, efkârım çoğdu
Yürek yandı içten, sabrım da soğdu
Mazinin yolları üstüme doğdu
Bir eski yaraya, düştüm ağladım..
Kaderin önünde sustum ağladım...
Sessizce oturmuş, derdini gizler
Gam yükü omzunda, ah çekip sızlar
Yorgun bakışları ciğerim közler
Hasretin elinden yittim ağladım..
Geceyi sabaha kattım ağladım...
Bir garip hüzün var dağların başı
Dinmiyor gönlümün sızısı yaşı
Anılar bağrımda kor olmuş taşı
Dertleri sineme çektim ağladım..
Yaralı kuş gibi göçtüm ağladım...
Ne bahar teselli ne güller çare
Düşmüşüm sevdanın derin efkâre
Yıldızlar şahittir yanan ahlara
Geceden sabaha aktım ağladım..
Kaderin yükünü yıktım ağladım...
Virane gönlümde fırtına koptu
Yılların acısı bağrımı yaktı
Kul Ortak der yine kaderim çattı
Ömrü hüzünle tükettim ağladım..
Sessizce köşeye çöktüm ağladım...
Nakarat
Yandı bağrım yine, köz oldu içim
Dinmedi şu gönlün sızısı hiçim
Bir garip sevdaya düştü de biçim
Döndüm hatıralar yaktım ağladım..
Sensiz geçen ömre baktım ağladım...
KUL ORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 14.05.2026 21:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!