ne kadar çok duysamda ihtiyaç....
bir kaçı geçmez dost bildiğim....
kimini çok sevdim başıma ettim taç....
belki onlarcası var sildiğim...
ne diline düşeyim ne olayım muhtaç....
öylesi var ki çok geç fark ettiğim....
tabibler tarafından yazılmış ilaç....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta