Bakmak Şiiri - Hamdi Oruç

Bakmak

Mevlananın gözüyle baktım doğaya
Yunusun özüyle baktım doğaya

İstanbulda baktım doğaya
İki boğazda aktım doğaya

Sabah oldu baktım doğaya
Akşam oldu baktım doğaya

Baltanın sapı ağaçtan
Ağaçla baktım doğaya
Kapıyla baktım doğaya
Masada baktım doğaya
Pençerede baktım doğaya

Ben benle senle baktım doğaya
Ayla yıldızla canla baktım doğaya

Ölüm gelmeden baktım doğaya
Zulüm gelmeden baktım doğaya

Düşüncen sende aklım sende baktım doğaya
Gamımı kederimi döktüm doğaya...

Hira öğrencisiyim...baktım doğaya
Ak-kara öğrencisiyim baktım doğaya

Zelihamdır Medine bana Yusuf oldum baktım doğaya
Ferhat oldum şirin diye baktım doğaya
Yandım mum gibi yandım dünya gurbetinde
Dünya gurbetinde yandıkça baktım doğaya

Can kurban gönlüm sana bir de doğaya
Bir sana baktım bir doğaya...

2.

Can kurban gönlüme baktı doğaya
Can kurban öldürmeyen ölüme baktı doğaya
Baktı doğaya doğada ölüm yok
Baktı doğaya doğada zulüm yok...

Hamdi oruç