Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnişiyle, yokuşuyla bir serüven işte hayat... Acısı var, tatlısı da...
Bu yolculukta insan her şeye katlanabilir.. Bir tek 'sevgisizliğe' katlanmak zordur, imkansızdır hatta...
İşte şiir de bunu diyor... 'Bakma öyle.. Göz yaşlarımın nedeni var... Biraz yorgunluktan, biraz da geçip giden yılların ardında kalmaktan...'
Ama işte tesellisi... 'Sevdiği, çocukları ve torunları...' Bir ömre bedel hepsi...
İçli şiiri ve değerli dostumu kutlarım...
Beğenerek okudum Mehmet Bey,şükranlarımı sunarım.
bir ömrü beraber yaşayan kader ortağı hayat arkadaşına söylenecek en güzel duygular yerleşmiş mısralara bu mutluluk ne güzeldi kutlarım
Bu şiir ile ilgili 73 tane yorum bulunmakta