Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
AĞLAMAK ERDEMLİKTİR ,AAM ARTIK MAZİYİ BIRAKIP GELECEĞE GÜLÜN
Ağlamak güzeldir her zaman... Siz yine de geçmişe ağlamak yerine geleceğe gülün... Her gün yeni bir güneş sizi bekliyor. Tebrikler, güzel bir şiir okudum...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta