kalbimde ağır bir aşk yarası
koynumda taşıdım yıllarca sevdanı
karşımda görsem seni, lâl olurum edemem aşkımın lafını
dünyada ziyan oldu sevdam, korkma en güzeli mahşere kaldı
desene sensiz geçer mi bu kısacık konukluk
seni seveceğim dedim ya, sevmezsem eğer aksın kanım oluk oluk
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta