Bakma! Çekilir karanlığa bakışların, o güzel gözler gider benden.
Görme istemiyorsan, sadece bana nedenini söyle… Giden ben olurum.
Kendime acıyorum son zamanlarda, sen yüklendikçe üstüme;
Sebebin her neyse! Gözündeki bakıştan, kendimi alçak gibi hissediyorum.
Sen; doğruları kaybettiğinden beri, sadakatsizlik içinde kördüğüm olmuş,
Aklının derin uçurumlarında bir kâbus gibi gezerken…
Ben, seni çoktan kaybetmiş kendimi bir uçuruma hazırlıyorum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta