Perdemin üzerindeki kuşları fark ettim, apartmanının dördüncü katından.
Sıcacık oturuyordum pencerenin önünde,
ayaklarım sıcacık olmuştu.
Aşağıda çocukların oynadığını fark ettim.
Birde elinde ekmekler bakkal çırağı 14 numaraya gidiyordu.
Bu gün değişiklikleri fark ettim değişmeyen bu kentte,
hala yüzümden çocuk ifadem gitmemişti.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta