Perdemin üzerindeki kuşları fark ettim, apartmanının dördüncü katından.
Sıcacık oturuyordum pencerenin önünde,
ayaklarım sıcacık olmuştu.
Aşağıda çocukların oynadığını fark ettim.
Birde elinde ekmekler bakkal çırağı 14 numaraya gidiyordu.
Bu gün değişiklikleri fark ettim değişmeyen bu kentte,
hala yüzümden çocuk ifadem gitmemişti.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta