Yavaş yavaş azalıyor içimdeki sen.
Ben de uzaklaşıyorum kendimden.
Kalbimi çıkarıp söksem yerinden
Kalır mı yara, bendeki izinden?
Elimden göğe uçan bir balon gibi
Yavaşça uzaklaşıyor bedenin ruhumdan…
Yok hiçbir suretin, aynalara yansıyan.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta