Geldim geçtim şu karanlık diyardan
Ama kusursuzca gidemedim bir yere çarpmadan
Aynı yollar karşıma çıkar tekrardan
Bir gün olsun gidemez gitmez aklımdan
İlk gördüğüm o an anlarım uzaktan
Kavrayamam görür de anlayamaz yakından
Dayanamıyor omuzlar bu yük fazladan
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta