Yaşamın ışığı dahi biranı biranından geçip giderken, yaşamın ışığı dahi gölgeler yansıtırken, karanlıklarda gölgesiz dahi kalabilmek doğmaktır kendine güneşsiz.
En aydınlık düşüncede belirmektir en yeni gün gibi kendine.
Karanlıklar olmasa olmazdı hiç yeni gün ve düşüncenin ışığı ise yansıyandır içimize.
Daima aydınlıklarda olmak hiç karanlıkta kalmamaktır.
Aynı bakış açısında olabilmek aynı yönde kalabilmektir.
İçimize yansıyan ışık geleceğe bir akımsa yarınlar ulaşılacak aydınlık bir akıştır.
Aynı bakış açısında olmaktı dün, bugün bir akım yaşamak yarın ise aydınlığa akış olmak daima ruhumuzun aydınlığınla ulaşılacak.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta