Bir yer var derinlerde,gözlerin dokundu oraya
Ne zaman adını duysam tozpembeydi dünya
Kör karanlıklar karşı çıkabilir mi senin ışıltına
Mecburiyetler pişmanlık olur sana geç kalınca
Kapat gözlerini uzat ellerini güven sevdaya
Bilirsin huzur saklıdır saçlarının kokusunda
Zordur dayanmak,sensizlik kötü bir rüya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta