Denizler kucak açar çoşkun ırmaklara,
Ağaçlar nasılda kucaklar dallarını yapraklarını,
Rüzgar uçurtmayla sanki sarmaş dolaş,
Kıskanmamak eldemi ki, sizi...
Kafeste çırpınan çaresiz kuş,
Akvaryumda yanlız gezen, üzgün balık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta