Gam keder yoldaş oldu, ömür gelip geçerken
Lezzetine ererken, benliğimden utandım
Her zorluğun içinde, gülmeyi öğrenirken
İnsanlıktan çıkana, bakıp bakıp utandım
*
Küçük kum tanesini, koca dağlar yaparken
Halimden anlamayan, her gün akıl verirken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta