baktım...
bastığım toprağa...
düşündüm kara..kara...
düşündüm...
altında yatanları...
kucak kucağa...
ki...onların...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Biz yaşayalım diye onlar canlarını vermişler.Onlara sonsuza kadar borçlu kalacağız.tbr.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta