Kimler ne derse desin, doğumla ölüm gerçek
Ebediyet sonsuzdur, sen böyle tavır takın
Boyayıp saklasan da, ağaracak bu pürçek
Ayrılma doğru yoldan, düşme üstüne fakın.
Vurur sivri hançeri, döker kırmızı kanın
Feryadın arşa çıkar, yanar yıpranır canın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta