Bâkî Olana Teveccüh

Tarîkimiz nefsin zulmetinden infisâl eyledi,
Hevâ-yı fânîye artık gönül bî-iktibâl eyledi.
Gerçi nefse ağır gelir bu terk ü hicrân,
Masivâ sökülür kalpten, dil Hakk’a visâl eyledi.

Her derdin tesellîsi secde-i hâlisdedir,
Kul Mevlâ’yı sevdikçe fânîlik zevâlededir.
Mevsimler hülyâ misâli geçer, ömür nâ-bekâ,
Yük-i dünya bir gün omuzdan ref‘ olunur, âşikâredir.

Hiç aldanmamış gibi, hiç yanılmamışçasına,
Unutulur boş avuntular, şeb-i gam-efzâlar.
Alnın vardığı o mukaddes harf-i secdede,
Hakk’ı bulan cân, mâ-sivâyı bir lahza da anmaz.

Satır satır terk olunur bu bezm-i telaş u gubâr,
Geriye kalırsa, dilde yalnız aşk-ı sermedînin sızısı var.