Hiç görmedim gözlerini, bakmadım
Mavisi gökmüdür gün ışığında bilmem
Yeşilinde de hiç bahar çiçekleri açmadım
Belki gizemli kahve falı saklıdır harelerinde
Belki de elâ bakarlar zifir gecede, ay ışığında
Çok dolunay uğurladım ama mehtabını tatmadım...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta