Ne güzel yaratmış seni gülüm yaradan,
Bakmaya korkarım nazar alırsın diye.
Tazeliğin sanki yeni çiğ inmiş gülden,
Koklamaya kıyamam hiç solarsın diye.
Sana bakınca sanırım hep cennetteyim,
İnsan mısın yoksa huri mi ne bileyim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta