Eski mektuplarla yırtık bir resim, o da ben.
Resim dediysem de yarısı senin elinde.
Anlamı yok dönmenin yaşanmış geçmişlere.
Bak maziye diyorsun, ne kaldı ki mazide.
Öğreniyor yaşamayı yaralı kalplerde.
Mektuplarda yazan doğru, yoktur gerçeklerde.
Ararsak ne bulacağız anlattığın yerde.
Bak maziye diyorsun, ne kaldı ki mazide.
Bırak hayalimde kalsın o gülümsemeler.
Varsa eğer sence de yaşanan güzellikler.
Tevazular senin olsun, alçaklıklar bende.
Bak maziye diyorsun, ne kaldı ki mazide.
Sevmiştim bir goncayı açılmamışken güldü.
Beddua etme, o felekte bizlere güldü.
Kandıracağım hala inadın, feleği de.
Bak maziye diyorsun, ne kaldı ki mazide.
14-02-2010
Yılmaz BarıtlıKayıt Tarihi : 15.2.2010 15:37:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Yılmaz Barıtlı](https://www.antoloji.com/i/siir/2010/02/15/bak-maziye-diyorsun-ne-kaldi-ki-mazide.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!